De Press – punk & rock po góralsku

Punk & Rock Band – Strona oficjalna (2016)

Gromy i pyłki (2010)

Posted on Kwi 16, 2013

Gromy i pyłki (2010)

De Press, podobnie jak Holy Toy, drugi zespół Andrzeja Dziubka, sięgał już po wiersze Cypriana Norwida, więc nie jest wielkim zaskoczeniem album wyłącznie z utworami do poezji tego poety. Norwid. Gromy i pyłki to dziewiętnaście wierszy Norwida z muzyką Dziubka. Grupa powraca tutaj do nowofalowych korzeni, ale korzysta także z nowocześniejszych brzmień. Do wczesnego wcielenia De Press nawiązują utwory takie, jak Tymczasem albo Do wroga, z postpunkową ekspresją. Ponury, śpiewany pogrzebowym tonem Buntowniki, czyli Stronnictwo-wywrotuw podobnej wersji znalazł się przed laty na albumie Warszawa Holy Toy. Z kolei Moja piosnka [II] była już na płycie Groj skrzypko groj De Press, tutaj jednak została przedstawiona w bardziej przebojowej aranżacji, utrzymanej w atmosferze Love Will Tear Us Apart Joy Division.

Bogata symbolika wierszy Norwida zezwala na plastyczne interpretacje, także aranżacyjne. Do spółczesnych,opatrzony triphopową rytmiką, brzmi rzeczywiście współcześnie, zwłaszcza że tekst ma uniwersalny charakter. „Amerykański” riff w Marionetkach dobrze podkreśla egzystencjalne rozważania:Jak się nie nudzić na scenie tak małej/ Tak niemistrzowsko zrobionej/ Gdzie wszystkie wszystkich Ideały grały/ A teatr życiem płacony, przenosząc je na grunt teraźniejszości. Można doszukać się paraleli pomiędzy wierszem Święty-pokój traktującym o upadku Powstania Styczniowego, a piosenkami antykomunistycznej partyzantki, które De Press nagrał na płycie Myśmy rebelianci. Zwłaszcza dzięki energicznej, bojowej aranżacji. Znakomicie wyszedł utwór [Coś Ty Atenom zrobił, Sokratesie] – ten długi tekst, skondensowany w dwie i pół minuty stanowi kwintesencję norwidowskiej liryki, a dzięki mechanicznej, postpunkowej oprawie muzycznej w stylu wczesnego Killing Joke, uderza z jeszcze większą siłą.

Zespół De Press uwydatnił w swoich aranżacjach mroczną stronę twórczości Norwida. Nie mówię tutaj o ewidentnie ponurych wierszach, jak „Buntowniki”, ale o innych, w których ten mrok jest „podskórny”, na przykład Po balu albo Trzy strofki, w którym ta atmosfera wydobywana jest dzięki kontrastowi dość skocznej, akordeonowej melodii z beznamiętnym śpiewem Andrzeja Dziubka.

Zdaję sobie sprawę, że dla większości społeczeństwa poezja Norwida okazała tylko tematem, który trzeba było opracować w liceum. I przede wszystkim właśnie tacy ludzie powinni sięgnąć po płytę Norwid. Gromy i pyłki, by przekonać się, jak wiele można wynieść z jego twórczości, jak bliska, pomimo upływu lat, jest nam dzisiaj. Poeta sam o sobie w wierszu „Czy podam się o amnestię?” pisał: Jam z tych poetów, co nie słówka nucę/ Ja to, co śpiewam, żyję i boleję... Dzięki De Press Norwid mówi do nas jakby na nowo i łatwo przekonać się, że choć pokolenia przechodzą jego głos jest czysty i donośny.

...Płyta trzyma słuchacza od pierwszej do ostatniej nuty w dużym napięciu...wszystkie kompozycje, owe 'gromy' i 'pyłki', odpowiednio ułożone, tworzą muzyczny 'pamiętnik artysty'

– ta opinia powstała w Ośrodku Badań nad Twórczością Cypriana Norwida KUL.

Lista utworów:

  1. Od Anioła do Szatana
  2. Tymczasem
  3. Do wroga
  4. „Buntowniki, czyli Stronnictwo-wywrotu”
  5. Siła ich. Fraszka
  6. Święty-pokój
  7. Czemu nie w chórze?
  8. Ty mnie do pieśni pokornej nie wołaj
  9. Syberie
  10. My tak już przed się patrzymy, wygnani
  11. Moja piosnka
  12. Marionetki
  13. Coś Ty Atenom zrobił, Sokratesie
  14. Po balu
  15. Trzy strofki
  16. „Czy podam się o amnestię?”
  17. Krzyż i dziecko
  18. Psalm wigilii
  19. Do spółczesnych (Oda)

Informacje o płycie:

Data wydania: 08.10.2009r.

Muzyka: Andrzej Dziubek/ De Press
Tekst: C.K. Norwid
Wydawca: Agencja Wydawnicza MTJ

Współpraca merytoryczna i patronat:
dr. hab. Piotr Chlebowski  Dyrektor Ośrodek  Badań nad Twórczością Cypriana Norwida Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II

Patron projektu i koncertu promocyjnego:
Muzeum Powstania Warszawskiego

Skład:

Andrzej Dziubek – wokal 
Dariusz Budkiewicz
– gitara basowa
Tomasz Fudala
– gitara
Łukasz Gocal
– perkusja

Gościnnie:
Tomasz Urbański
– akordeon
Krzysztof Pająk
– instrumenty klawiszowe
Marcin Szwajcer
– gitara, loop

Produkcja:
Andrzej Dziubek

Submit a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *